Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce

Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce to obiekt unikalny w skali światowej. Powstało ono w miejscu najstarszej na świecie nadal eksploatowanej kopalni ropy naftowej. Kopalnia ta została założona w 1854 roku przez Ignacego Łukasiewicza, Tytusa Trzecieskiego i Karola Klobassę-Zrenckiego.

O Ignacym Łukasiewiczu możecie poczytać na blogu: Ignacy Łukasiewicz – pierwszy nafciarz

Muzeum powstało, aby zachować i ochronić przed zniszczeniem autentyczne budynki, maszyny, urządzenia, narzędzia i dokumenty o polskim przemyśle naftowym. Zwiedzając Muzeum można zobaczyć obiekty pochodzące jeszcze z czasów założycieli kopalni.

muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,

Najcenniejsze zabytki muzealne

Kamienny obelisk ustawiony przez Ignacego Łukasiewicza w 1872 r. na pamiątkę założenia kopalni.

Kopanka Franek, wykonana ręcznie około 1860 roku do głębokości 20 m.

Kopanka Janina – ręcznie wykopana do głębokości 96 m, a następnie pogłębiona wiertnicą ręczną do głębokości 156 m. Jest eksploatowana do dziś.

Warsztat mechaniczny z 1864 roku, o konstrukcji drewnianej, który służył do obsługi wierceń metodą udarową. Znajdują się w nim najprostsze maszyny obróbcze.

Budynek Administracyjny kopalni tzw. Dom Łukasiewicza z 1865 roku, w którym zorganizowano ekspozycję apteczną. Prezentowane są tam również słuchowiska poświęcone historii odkrycia nafty i założenia kopalni ropy naftowej w Bóbrce. Niewątpliwą atrakcją jest spotkanie z samym wynalazcą – Ignacym Łukasiewiczem, multimedialnym manekinem. Łukasiewicz opowiada o swojej pracy i przeprowadza doświadczenia w laboratorium. W budynku zgromadzono też ciekawą kolekcję lamp naftowych, fotografii oraz ekspozycję geologiczną.

Drewniana kuźnia kopalniana z 1856 roku. We wnętrzu znajdują się dwa paleniska zbudowane z cegły, podsycane za pomocą skórzanego miecha z lat 1890-1895. Kuźnia wyposażona jest w stare narzędzia kowalskie.

Zrekonstruowana wiertnica ręczna z 1862 roku, służąca do wiercenia metodą udarową płytkich otworów.

Wśród muzealnych zabytków zobaczyć można również kotłownię z końca XIX wieku o konstrukcji drewnianej, wiertnicę typu kanadyjskiego z 1885 roku, wiertnicę udarową typu Bitków z 1923 roku, różnego rodzaju urządzenia wiertnicze, pompy, sprężarki dawnej konstrukcji, a także kieraty do grupowego pompowania odwiertów i wiele innych.

muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,

Kopalnia lat 60.

W 2010 roku w Muzeum powstał nowy sektor – kopalnia lat 60. Zgromadzono tu urządzenia, które jeszcze do niedawna działały na kopalniach ropy, a dziś zostały zastąpione przez nowoczesną technologię. W sektorze znajdują się ekspozycje eksploatacji ropy, stabilizacji ropy naftowej, ekspozycja zbiorników oraz ekspozycja manipulacji mediami i ekspedycji.

muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,
muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,

Stacja paliw

W budynku stacji paliw urządzono wystawę, dzięki której można zapoznać się z historią działalności Centrali Produktów Naftowych, czyli CPN-u. CPN działał w latach 1945-1999. Dużą część wystawy stanowi sprzęt laboratoryjny. Ekspozycja prezentuje zestaw do półtechnicznego destylowania próbek ropy z przegrzaniem parą wodną. Zgromadzono tu również kolekcję archiwalnych fotografii, upamiętniających historię dystrybucji paliwa, a także pamiątki z działalności marketingowej i edukacyjnej CPN-u.

muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,

Muzeum można zwiedzać wybierając jedną z kilku tras:

“Śladami naftowych pionierów” (czas zwiedzania ok. 1 godz.)

“Od kopania do wiercenia” (czas zwiedzania ok. 2 godz.)

“Trzy wieki kopalni w Bóbrce” (czas zwiedzania ok. 3 godz.)

O historia Kopalni można poczytać w zakładce na stronie Muzeum

Godziny otwarcia i ceny biletów są podawane na oficjalnej stronie Muzeum.

Jeszcze raz musimy podkreślić, że bobrzeckie Muzeum jest obiektem unikalnym w skali światowej. Koniecznie trzeba je odwiedzić. 

Rok 2022 ogłoszony Rokiem Ignacego Łukasiewicza

Sejm zdecydował o ustanowieniu 2022 Rokiem Ignacego Łukasiewicza „szczególnie ze względu na wielkie i niezwykłe zasługi Ignacego Łukasiewicza dla przemysłu i gospodarki Polski, a także Jego zaangażowanie w walkę o niepodległość Ojczyzny oraz dbałość o pracowników”. W 2022 roku przypada 200. rocznica urodzin Ignacego Łukasiewicza, a także 140. rocznica jego śmierci. Jak podkreślili posłowie w uchwale „należy on do zaszczytnego grona Polaków, których działalność odcisnęła wielki i pozytywny wpływ na rozwój naszej Ojczyzny, jak również całego świata”.

muzeum, Bóbrka, Łukasiewicz, nafta, ropa naftowa, historia, przemysł naftowy, skansen, podkarpackie, Chorkówka, pierwsza kopalnia ropy naftowej,

Galeria zdjęć

Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Muzeum Regionalne PTTK im. Ignacego Łukasiewicza w Gorlicach funkcjonuje od 1957 roku. Obecnie dysponuje 13 pomieszczeniami wystawienniczymi, znajdującymi się w piwnicach, na parterze i na pierwszym piętrze dwóch sąsiadujących ze sobą połączonych budynków (ul. Wąska 7-9).

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

W zbiorach placówki znajdują się eksponaty pogrupowane tematycznie w cztery działy:

  • Historia miasta Gorlice
  • Początki przemysłu naftowego na Ziemi Gorlickiej oraz działalność Ignacego Łukasiewicza
  • Wystawa pamiątek wojennych. Bitwa Gorlicka 1915
  • Etnografia Pogórzan i Łemków

Historia miasta Gorlice

Gorlice zostały założone w1354 roku przez rycerza Dersława Karwacjana jako tzw. miasto prywatne. Na ekspozycji, obejmującej jedno pomieszczenie na parterze, są prezentowane m.in. znaleziska i wykopaliska pochodzące z regionu Gorlic takie jak narzędzia z epoki kamienia, monety, herby i pieczęcie miasta, a także starodruki, dokumenty i przedmioty należące do tutejszych cechów rzemieślniczych, które działały na przestrzeni wieków.

W kolekcji znajduje się także oryginalny miecz katowski z XVII w., ma on na głowni łaciński napis „Fide sed cvi vide” (Bądź wierny lecz bacz komu), oraz znak kata “mistrza sprawiedliwości świętej”.

Ponadto można zobaczyć meble i wyposażenie pochodzące z dworów gorlickich i okolicznych.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Początki przemysłu naftowego na Ziemi Gorlickiej oraz działalność Ignacego Łukasiewicza

Ekspozycja poświęcona tematyce ropy naftowej, która tutejszym mieszkańcom była znana i wykorzystywana przez nich w celach gospodarczych „od zawsze” umieszczona jest w pomieszczeniu na parterze. XIX wieczną tradycję Gorlic będących kolebką polskiego przemysłu naftowego ilustrują dokumenty i pamiątki związane z pobytem Ignacego Łukasiewicza w mieście. Wynalazca pracował w Gorlicach w latach 1853-1858. To właśnie tutaj otrzymał z ropy najlepszą naftę, której użył w udoskonalonej przez siebie lampie. Dzięki Łukasiewiczowi Gorlice były pierwszym na świecie miastem, które zostało oświetlone za pomocą ulicznej lampy naftowej. Nastąpiło to w 1985 roku i od tego momentu datuje się początek rozwoju przemysłu naftowego w gorlickiem.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Wśród prezentowanych eksponatów można zobaczyć oryginalny alembik aptekarski pochodzący z pierwszej połowy XIX w. używany przez Łukasiewicza do destylacji ropy oraz odtworzony fragment starej apteki z niektórymi naczyniami i sprzętami pochodzącymi z laboratorium  Łukasiewicza. 

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Późniejszy rozwój kopalnictwa naftowego ilustrują miniatury świdrów wiertniczych systemu udarowego i rotacyjnego eksponowane wraz z modelami nowoczesnych wież wiertniczych rozmaitych typów. Ciekawą ekspozycję stanowi bogaty zestaw produktów naftowych otrzymanych z ropy naftowej w miejscowej rafinerii. Ekspozycję uzupełnia ciekawa kolekcja stołowych lamp naftowych znanych firm austriackich i niemieckich oraz zbiór lamp górniczych, kolejarskich, kaganków oliwnych i lichtarzy.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Godnym zwrócenia uwagi eksponatem jest prezentowana figurka Chrystusa Frasobliwego pochodząca z 1593 roku. Rzeźba ta pochodzi z kapliczki stojącej przy skrzyżowaniu gorlickich ulic Kościuszki i Węgierskiej. W tym miejscu Ignacy Łukasiewicz w 1854 roku zapalił pierwszą na świecie uliczną lampę naftową.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Wystawa pamiątek wojennych. Bitwa Gorlicka 1915

Tematyka I wojny światowej na ziemiach gorlickich obejmuje wystawy zajmujące łącznie 7 pomieszczeń na parterze i w piwnicach muzeum. Zgromadzono tu pamiątki przełomowej bitwy, stoczonej przez połączone siły austriacko-węgiersko-niemieckie z wojskami rosyjskimi. Krwawa bitwa rozpoczęta 2 maja 1915 roku w zasadniczy sposób zdecydowała o dalszych losach frontu wschodniego. W jej wyniku Gorlice niemal doszczętnie zostały zniszczone.

Dział ten podzielony jest na sześć ekspozycji:

Cisza przed burzą – mundury, odznaczenia, karykatury, przedmioty należące do żołnierzy trzech walczących na Ziemi Gorlickiej armii: astro-węgierskiej, niemieckiej i rosyjskiej.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Dni grozy w Gorlicach – elementy wyposażenia i uzbrojenia żołnierzy w okresie walk na przełomie 1914/1915 roku oraz makieta przedstawiająca specyfikę wojny pozycyjnej.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Bitwa Gorlicka 2 maja 1915 r. – makieta plastyczna o wymiarach 2,5 m x 5 m przybliżająca rozmieszczenie jednostek oraz ich przemieszczanie się w pierwszym dniu Bitwy.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Krajobraz po bitwie – materiały dotyczące budowy cmentarzy wojennych oraz przykłady przedmiotów wciąż odnajdywanych, które świadczą o ciężkich walkach w tym regionie.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Gorlice w gruzach – fotografie ukazujące ogrom zniszczeń jakim uległo miasto w wyniku działań wojennych w okresie od 15 listopada 1914 do 2 maja 1915 r.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Ekspozycja figur woskowych – prezentuje postacie związane z wojennymi losami miasta i regionu.

muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze
muzeum pttk, gorlice, bitwa gorlicka, historia, ziemia gorlicka, łemkowie, łemkowszczyzna, pogórzanie, I wojna światowa, ignacy łukasiewicz, ropa naftowa, nafta, lampa naftowa, przemysł naftowy, noclegi, jedlicze

Prezentowane zbiory dopełnione są planszami, szkicami, mapami wojskowymi oraz przedmiotami należącymi do żołnierzy.

Etnografia Pogórzan i Łemków

Eksponaty tego działu zawierają elementy kultury materialnej Pogórza Gorlickiego i Łemkowszczyzny. W sali stylizowanej na wnętrze chałupy z przełomu XIX i XX wieku prezentowane są miedzy innymi: sprzęty używane w gospodarstwie domowym, stroje Pogórzan i Łemków oraz rzemiosło artystyczne.

W tej części znajduje się ekspozycja poświęcona Bohdanowi Ihorowi Antonyczowi, poecie łemkowskiemu, który urodził się w Nowicy koło Gorlic.

Aktualne informacje o wystawach i wydarzeniach znajdziecie na stronie Muzeum

K.B.

Zamek – Muzeum w Łańcucie

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

Zamek w Łańcucie, inaczej zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, jest jedną z najpiękniejszych zachowanych rezydencji arystokratycznych w Polsce. Obecnie w zamku mieści się siedziba Muzeum – Zamku w Łańcucie. Zamek może się pochwalić niezwykłymi wnętrzami mieszkalnymi oraz interesującą kolekcją pojazdów konnych. 

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

Zamek został wzniesiony na polecenie Stanisława Lubomirskiego w latach 1629-1642. Jak na tamte czasy była to nowoczesna rezydencja typu „palazzo in fortezza”, składająca się z budynku mieszkalnego z wieżami w narożach otoczonego fortyfikacjami bastionowymi. W drugiej połowie XVIII wieku Izabella z Czartoryskich Lubomirska przekształciła fortecę w zespół pałacowo-parkowy.

Po śmierci księżnej marszałkowej Lubomirskiej, posiadłość stała się własnością jej wnuka Alfreda I Potockiego, który utworzył tutaj w 1830 roku ordynację. Z kolei jego syn Alfred II Józef był ściśle związany z dworem habsburskim, przez co w Łańcucie bywał bardzo rzadko. Z tego powodu zamek i park były mocno zaniedbanie.

Później zamek przeszedł w ręce Romana Potockiego, który z żoną Elżbietą z Radziwiłłów, przywrócił mu dawną świetność. Po gruntownej przebudowie i modernizacji, łańcucki zespół pałacowo-parkowy stał się jedną z najbardziej luksusowych rezydencji w Europie kontynentalnej. Bywało tu wielu przedstawicieli znakomitych rodów arystokratycznych oraz znanych dyplomatów. Często przyjeżdżali tutaj arcyksiążęta Rudolf oraz Franciszek Ferdynand. Na początku XX wieku ordynacja łańcucka zajmowała piąte pod względem wielkości miejsce w Polsce.

Od 1915 roku ordynatem na Łańcucie był Alfred III Potocki. W tym czasie do Łańcuta często przybywali przedstawiciele rodów królewskich, arystokracja polska i zagraniczna oraz politycy. Podejmowano tutaj m.in. króla rumuńskiego Ferdynanda z małżonką oraz Jerzego księcia Kentu z żoną. W 1944 roku Alfred III Potocki musiał opuścić Łańcut. Na szczęście w czasie działań podczas II wojny światowej zamek nie ucierpiał. Po tych wydarzeniach, zamek wraz z parkiem został przejęty przez Ministerstwo Kultury i Sztuki.

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

Na tle innych magnackich rezydencji w Polsce, zamek w Łańcucie wyróżnia się najstarszymi i najpiękniejszymi wnętrzami.

Do najstarszych zachowanych należą Wielka Sień, Sala pod Stropem oraz Sala pod Zodiakiem. Pochodzą one z lat 40-tych XVII wieku. 

Liczną grupę stanowią wnętrza, które powstały w XVIII wieku. Wśród nich zachowały się: Apartament Brennowski, Pokój Pompejański, Apartament Chiński, Apartament Turecki, Sala Kolumnowa, Sypialnia księżnej Marszałkowej, Salon Bouchera. Z tego samego czasu pochodzą również: Salon Rokokowy i Galeria Rzeźb.

Najbardziej reprezentacyjne komnaty powstały na początku XIX wieku na I piętrze skrzydła zachodniego i są to: Sala Balowa i Wielka Jadalnia.

Z kolei na przełomie XIX i XX wieku zaaranżowano wiele wnętrz, z których większość przetrwała do dziś w prawie niezmienionej formie. Do najciekawszych należą m.in.: Biblioteka, Salon Narożny, Jadalnia nad Bramą i pokoje kąpielowe.

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

W wymienionych pomieszczeniach znajdują się liczne dzieła sztuki. Do najcenniejszych należą m.in. autoportret Sofonisby Anguissoli z 1556 roku oraz rzeźba Antonia Canovy przedstawiająca Henryka Lubomirskiego jako Amora. Najstarsze eksponaty są częścią kolekcji tworzonej jeszcze przez księżną marszałkową Lubomirską, które znalazły się w Łańcucie w drugiej połowie XVIII wieku. Prezentowane wyposażenie wnętrz służyło dawniej celom użytkowym, ale też i dekoracyjnym.

W łańcuckim Muzeum możemy podziwiać różnorodne kolekcje mebli, sreber, porcelany, szkła, tkanin, instrumentów muzycznych, a także malarstwa i grafiki oraz bogaty księgozbiór. Warto podkreślić, że znajduje się tu największy w Polsce i najlepiej zachowany przykład biblioteki magnackiej. Wielkość kolekcji liczy 22 tysiące woluminów.

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

Zespół pałacowy otacza stary, malowniczy park o charakterze angielskiego parku krajobrazowego. Park obejmuje obszar 36 ha i dzieli się na park wewnętrzny oraz park zewnętrzny poza fosą na wschód od zamku. W skład parku wewnętrznego wchodzą Ogród Włoski, Ogród Różany i Ogród Bylinowy. Wśród drzew znaleźć można glorietę z 1800 roku.

Na terenie parku znajduje się również szereg obiektów zabytkowych, takich jak Oranżeria, Zameczek Romantyczny, ujeżdżalnia, stajnie, wozownia, szkoła muzyczna (dawniej dom ogrodników) oraz Storczykarnia.

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

Stajnie posiadają zachowaną oryginalną część dla koni wierzchowych oraz Szorownię Galową i Hol, w których ustawiono pojazdy konne z Muzealnej Kolekcji Pojazdów.

Muzeum w Łańcucie posiada dwie oddzielne kolekcje pojazdów konnych: kolekcję historyczną związaną z rezydencją po rodzinie Potockich i ta liczy 55 pojazdów oraz kolekcję muzealną, gromadzoną po II wojnie i wciąż otwartą, liczącą obecnie prawie 80 pojazdów.

Łańcut, muzeum, zamek, zespół pałacowo-parkowy, pomnik historii, historia, podkarpackie, Lubomirscy, Potoccy, zamek Lubomirskich i Potockich w Łańcucie, zwiedzanie, turystyka, krajoznawstwo, wozownia, stajnie, pojazdy konne, Lubomirski, Potocki,

W 2005 roku zespół zamkowo-parkowy w Łańcucie został wpisany na listę pomników historii.

Na oficjalnej stronie Muzeum-Zamek w Łańcucie znajdziecie aktualne informacje dotyczące godzin otwarcia, cen biletów wstępu, zasad zwiedzania, a także dowiecie się dlaczego w Muzeum kapcie są obowiązkowe. 

Możecie też odbyć wirtualny spacer po parterze oraz pierwszym i drugim piętrze zamku. 

 

K.B.

Arboretum Bolestraszyce

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach

Arboretum Bolestraszyce znajduje się 9 km od Przemyśla w województwie podkarpackim. Zostało założone w 1975 roku przez prof. Jerzego Pióreckiego.  Mianem arboretum określa się wyodrębniony obszar, na którym uprawia się drzewa, krzewy i krzewinki w celach dydaktycznych, naukowych i hodowlanych. Nazwa pochodzi od łacińskiego słowa „arbor”, oznaczającego drzewo.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Arboretum Bolestraszyce obejmuje historyczne założenie z parkiem, dworem i kaplicą oraz XIX-wiecznym fortem Twierdzy Przemyśl (fort XIII b). Ogród zajmuje powierzchnię 310,98 ha. Wśród nowych nasadzeń, niepowtarzalnym akcentem są wiekowe drzewa, które pozostały z dawnych ogrodów zamkowych. W Arboretum zgromadzono kilka tysięcy gatunków, odmian i form roślin. Podzielono je na kolekcje m.in. dendrologiczną, pomologiczną, roślin wodnych, bagiennych, rzadkich, zagrożonych, ginących i chronionych we florze polskiej, roślin z rodziny wrzosowatych oraz szklarniowych, użytkowych i biblijnych.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Zbiory taksonów wynoszą odpowiednio: drzewa i krzewy – 2200, rośliny zielne – 1200, w tym około 600 rodzimych oraz rośliny szklarniowe – 180. Co ciekawe kolekcja rzadkich, zagrożonych, ginących i chronionych gatunków flory polskiej, pochodzących przede wszystkim z Pogórza Przemyskiego, Bieszczadów, Kotliny Sandomierskiej i Wołynia Zachodniego, obejmuje ponad 130 taksonów.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Ogród umiejscowiony jest na dwóch tarasach: dolnym w dolinie Sanu i górnym na wzniesieniu ponad rzeką. Pierwotna kompozycja ogrodu miała charakter geometryczny, a jej ślady pozostały do dziś w postaci rzędowych nasadzeń lip i leszczyny, które tworzą aleje. W XIX wieku pierwotny ogród został przekomponowany w ogród krajobrazowy, wykorzystując urozmaiconą rzeźbę terenu i naturalne walory widokowe. Dodatkową atrakcję stanowi parter wodny, który składa się z dwóch stawów – mniejszego i większego, założonych poniżej skarpy.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Zwiedzając ogród możecie zwrócić też uwagę na nazwy głównych dróg w arboretum. Nazwano je imionami znanych przyrodników i ludzi kultury, szczególnie związanych z Ziemią Przemyską, a na tablicach podano najważniejsze zasługi tych postaci.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

W arboretum ciekawym miejscem jest Ogród Dydaktyczny zwany też Ogrodem Sensualnym. Zgromadzono w nim rośliny, które oddziałują na wszystkie zmysły poznawcze człowieka. W centralnej części ogrodu umieszczono kamienną kompozycję z elementami przystosowanymi dla roślin wodnych. Co istotne, rabaty roślin znajdują się na podwyższonych murkach, dzięki czemu możliwy jest bezpośredni kontakt z roślinami.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Na granicy ogrodu posadzono gatunki o większych rozmiarach, a część wewnętrzną wypełniają gatunki niskie, karłowate i byliny.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

W Arboretum mieści się również Muzeum Przyrodnicze, w którym są prezentowane wystawy stałe m.in. „Chrońmy ptaki”– wystawa ornitologiczna, „Chrząszcze” – wystawa entomologiczna czy „Motyle nocne z Pogórza Przemyskiego”. Muzeum mieści się na parterze dworu. Najciekawsza naszym zdaniem wystawa ornitologiczna prezentuje gatunki rodzime, które gniazdują na terenie Polski. Uwzględniono w niej podział pod względem zasiedlanych środowisk i w ten sposób wyróżniono ptaki lasów liściastych, iglastych, pól i zagajników, ptaki wód śródlądowych i mórz.

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,
Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

W ogrodzie żyją różne zwierzęta, wśród których do rzadkich gatunków zalicza się żółwie błotne, traszki, kumaki, rzekotkę drzewną, dzięcioła białoszyjego, turkawkę, zniczek, a z owadów rzadki gatunek – ciołek matowy. Zwierzęta, które są utrzymywane w celach edukacyjnych to: koniki polskie, owce czarnogłówki i ptaki ozdobne (pawie i bażanty).

Arboretum Bolestraszyce, Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach, muzeum, botanika, rośliny zagrożone, nasadzenia, arbor, podkarpackie, Przemyśl, Bolestraszyce, turystyka, krajoznawstwo, atrakcje, ogród,

Na terenie Arboretum odnaleźć można wśród drzew kaplicę, o której najstarsza wzmianka pochodzi z 1744 roku. W kaplicy zachowały się fragmenty malarstwa renesansowego z przełomu XVI/XVII w. Spostrzegawcze oko znajdzie również karabinowe otwory strzelnicze pochodzące z połowy XIX wieku, które świadczą o adaptacji kaplicy na obiekt obronny w okresie wojny krymskiej.

Naszym zdaniem Arboretum dostarczy miłośnikom ogrodów wielu niezapomnianych wrażeń estetycznych o każdej porze roku.

Oficjalna strona Arboretum to: Arboretum i Zakład Fizjografii w Bolestraszycach. Znajdziecie tam aktualne informacje na temat godzin otwarcia i cen biletów.

 

K.B.

Ruiny Klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje, wieża widokowa

Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu

Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu to jeden z nielicznych zachowanych klasztorów warownych w Polsce i na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Ruiny klasztoru są wpisane do rejestru zabytków nieruchomych. Klasztor został wybudowany na wzgórzu Mariemont (Góra Maryi), w zakolu rzeki Osława.

Zdecydowanie warto go odwiedzić. Polecamy.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Karmel zagórski był fortyfikacją obronną. Został zbudowany na początku XVIII wieku i oddany zakonowi Karmelitów bosych. Fundatorem był Jan Franciszek Stadnicki, chorąży wielki koronny i późniejszy wojewoda wołyński. Kamień węgielny pod budowę klasztoru położono 7 sierpnia 1700 roku. Całość budowli ukończono w 1730 roku i następnie przystąpiono do wznoszenia murów obronnych.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

W skład zespołu klasztornego wchodziły: kościół, klasztor, dwie baszty, piętrowa kordegarda z 12 pokojami przy bramie wjazdowej, budynek dla furtiana przy bramie oraz zabudowania gospodarcze. Całość otoczono murem obronnym o wysokości 5 m. Brama wjazdowa była od strony północnej. Klasztor i budynki gospodarcze były oddzielone murem wewnętrznym od dziedzińca głównego, który znajdował się przed kościołem. Za murami, od strony wschodniej znajdował się szpital – przytułek dla weteranów wojennych. Do dziś zachowały się tylko fragmenty jednej ze ścian.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Kościół posiadał specyficzną ośmioboczną nawę główną oraz dwie kaplice boczne. Zbudowany został w stylu barokowym. Wyjątkowo ołtarz znajdował się od strony zachodniej. Na ścianie ołtarza głównego była namalowana scena Zwiastowania NMP z aniołem na tle czerwonej kotary.

Boczne ołtarze były poświęcone św. Józefowi i Matce Boskiej Szkaplerznej, św. Teresie, św. Janowi od Krzyża oraz św. Tekli. Na ścianie wielkiego ołtarza namalowano fresk przedstawiający Boga Ojca z kulą świata i berłem w ręce, który był otoczony przez aniołów.

Sklepienia i ściany kościoła ozdobione były freskami iluzjonistycznymi. Nawa główna kościoła była spowita mrokiem, a tylko prezbiterium jasne, bo oświetlone przez sześć dużych okien.

Fasada kościoła była bezwieżowa, trójprzęsłowa.  Budowla była wykonana z żółtego piaskowca transportowanego z pobliskiego kamieniołomu.

Na osi kościoła na kolumnie ustawiono figurę Matki Bożej Szkaplerznej, będącej repliką poprzedniej.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Z kolei klasztor zbudowano na planie prostokąta z wewnętrznym wirydarzem, krużgankami oraz basztą w narożniku. Obecnie pozostały tylko mury zewnętrzne do drugiej kondygnacji. W klasztorze znajdowały się 22 cele dla zakonników, sala jadalna (refektarz), kuchnia oraz biblioteka. Niestety ta część klasztoru już nie istnieje.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

W czasie trwania konfederacji barskiej klasztor stał się schronieniem dla żołnierzy. Dnia 29 listopada 1772 roku, w czasie oblężenia przez wojska rosyjskie dowodzone przez generała Iwana Drewicza, zabudowania klasztorne zostały ostrzelane, a ich część spłonęła. Należy zaznaczyć, że obrona klasztoru w Zagórzu była ostatnią bitwą konfederacji barskiej. Zakonnikom udało się odbudować konwent, ale prowadzona przez Austrię polityka józefinizmu nie pozwoliła przywrócić klasztorowi dawnej świetności.

Kolejny pożar klasztoru miał miejsce w 1822 roku. Według oficjalnej wersji policji austriackiej 26 listopada o godzinie drugiej po południu doszło do pożaru w trakcie sprzeczki przeora z jednym z zakonników. Według innej wersji było to celowe podpalenie z inicjatywy władz zaborczych. W roku 1831 władze zaborcze zdecydowały o kasacie klasztoru, a zakonników przeniesiono do klasztorów w Przeworsku i Lwowie. Ocalałe wyposażenie kościoła umieszczono w kościele parafialnym w Zagórzu. Od tego czasu nastąpiło powolne niszczenie fortyfikacji.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje, wieża widokowa

Obecnie ruiny klasztoru Karmelitów Bosych w Zagórzu znajdują się pod nadzorem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Dzięki staraniom Gminy Zagórz, udało się odbudować wieżę, tzw. oktagon i częściowo mury przy głównej bramie wjazdowej. Z każdym rokiem można zauważyć postępy w pracach rekonstrukcyjnych przy kolejnych odcinkach. Na terenie ruin zaaranżowano ogród przyklasztorny, na wzór dawnego ogrodu klauzurowego. Rosną w nim drzewa owocowe, krzewy i zioła. W ogrodzie wytyczono alejki, którymi można spacerować w ciszy i spokoju.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje, wieża widokowa

Wzgórze Mariemont miało cechy obronne, ponieważ z trzech stron opływa je rzeka Osława. Północna skarpa jest nieco łagodniejsza, podczas gdy południowe i wschodnie zbocza wzgórza stromo opadają w kierunku rzeki. Do fortyfikacji można dotrzeć od zachodniej strony. Górę Mariemont cechuje ciepły mikroklimat, co sprawia, że występują to gatunki drzew i krzewów ciepłolubnych, takich jak grab, tarnina, brzost, paklon i morwa. Znaczne nasłonecznienie wzgórza sprzyja bytowaniu licznych zaskrońców i żmij.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje, wieża widokowa

Oprócz ruin klasztoru atrakcją jest 22-metrowa wieża widokowa w jednej z wież budowli. Stąd roztacza się piękny widok na Zagórz, Góry Słonne oraz wschodnią cześć Beskidu Niskiego.

Warto wspiąć się kilka pięter w górę, aby później móc się delektować piękną panoramą.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje, wieża widokowa

W 1957 roku ruiny zagórskiego klasztoru odwiedził Karol Wojtyła, o czym przypomina ustawiona w ruinach kościoła tablica ozdobiona charakterystycznym papieskim krzyżem oraz herbem. Napis na tablicy brzmi:

Piękno tej ziemi skłania mnie do wołania o jej zachowanie dla przyszłych pokoleń. Jeśli kochacie tę ojczysta ziemię, niech to wołanie nie pozostanie bez odpowiedzi. – Jan Paweł II.  

Ukochał Bieszczady i wielokrotnie tu powracał. Najznakomitszemu turyście ks. Karolowi Wojtyle wdzięczni za dar jakim był dla Polski i świata Jan Paweł II – Mieszkańcy Miasta i Gminy Zagórz”.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Z zagórskim klasztorem wiążą się liczne legendy, m.in. Legenda o tajnym tunelu do zamku leskiego pod dnem Osławy oraz Legenda o mnichu krążącym nocą po ruinach klasztoru w Zagórzu.

Legendy i podania (za Andrzejem Potockim)

O kamiennym rycerzu.

Jak podaje legenda w r. 1813 przybył i zamieszkał w zagórskiej warowni niejaki – Marcin Nieczuja Śląski (konfederat barski, uczestnik powstania kościuszkowskiego, żołnierz Księstwa Warszawskiego). Po kilku latach pobytu w Zagórzu, zmarł. Pochowany został na tarasie przed wejściem do kościoła. W kościele wystawiono mu epitafium, a pod nim umieszczono kamienną płytę z wykutą figurą rycerza w zbroi. Nocą, 26 listopada 1822 r. klasztor i kościół spłonął, wtedy to płyta z kamiennym rycerzem popękała z żaru i rozpadła się. Legenda głosi, że to tylko płyta się rozpadła, a kamienny rycerz podczas pożaru wyszedł ze świątyni i ponoć pojawiał się w okolicy ruin klasztoru. Potwierdzeniem niech będzie to, iż nie znaleziono kamiennej figury rycerza w pogorzelisku, poza tym bywało też, że okoliczni kmiecie słyszeli niegdyś kroki rycerza i chrzęst żelaznej zbroi, kiedy przechadzał się wśród ruin.

Duch mnicha Leona

Niegdyś, nad ruinami kościoła pojawiały się duchy mnichów i pogrzebanych tam żołnierzy. Z biegiem lat duchy mnichów rozeszły się po świecie, a w zagórskich ruinach na długo pozostał tylko jeden z nich – duch mnicha Leona. Samotność tak mu dokuczała, że pojawiał się nie tylko w pobliżu ruin, ale też zaglądał do chat przez okna, strachem ogarniając całą okolicę. Nie dość, że widywano go w nocy, to i w dzień począł się ukazywać. Zaniepokojone tym faktem miejscowe kobiety zwróciły się do księdza, aby odprawił mszę za błąkającą się po ziemi duszę mnicha Leona. Podczas odprawianej mszy w tej intencji, nie wiadomo skąd, nad klasztorem pojawiła się ciemna chmura, rozpadał się deszcz, a pioruny raz po raz uderzały w mury kościoła. Od tego też czasu duch mnicha Leona przestał się ukazywać.

Zagórz znalazł też swoje miejsce w literaturze, m.in. w powieści Zygmunta Kaczkowskiego “Grób Niczui”.

Zagórz, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Wzdłuż drogi na wzgórze wytyczona jest Droga Krzyżowa z wyjątkowymi stacjami. Poszczególne stacje stanowią płaskorzeźby, rzeźby wykonane z lipowych pni, metaloplastyka oraz instalacje przestrzenne, w których połączono ze sobą różne materiały. Co ciekawe, żadna ze stacji się nie powtarza, każda jest niepowtarzalna. Zagórskim akcentem na Drodze Krzyżowej jest stacja kolejarzy, przy budowie której wykorzystano kozioł kolejowy z elementami sprzed I Wojny Światowej. Wszystkie stacje zostały umieszczone na rudawych głazach pozyskanych z kamieniołomu w Rabem k. Baligrodu. Całość stanowi swoistą galerię plenerową, ponieważ stacje zostały wykonane przez znanych i cenionych twórców bieszczadzkiego środowiska artystów.

Zagórz, Droga Krzyżowa, stacje drogi krzyżowej, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje
Zagórz, Droga Krzyżowa, stacje drogi krzyżowej, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu, Karpaty, Pogórze Bukowskie, ruiny, krajoznawstwo, wycieczka, zwiedzanie, atrakcje

Wstęp na teren ruin klasztoru w Zagórzu jest bezpłatny.

Samochód można zaparkować w pobliżu kościoła parafialnego p.w. Wniebowzięcia Matki Bożej w Zagórzu.

 

Do poczytania:

Z. Osenkowski, Klasztor Karmelitów Bosych w Zagórzu [w:] Zagórz nad Osławą, red. Z. Osenkowski, Zagórz 1995.

S. Stefański, Karmel zagórski, Sanok–Zagórz 1993.

J. Wanat OCD, Zakon Karmelitów Bosych w Polsce, Kraków 1979.

K.B.

Skansen Archeologiczny Karpacka Troja

karpacka troja skansen trzcinica podkarpackie turystyka zwiedzanie muzeum jedlicze wieża widokowa panorama historia archeologia

Skansen Archeologiczny Karpacka Troja

Niedaleko Jedlicza, a dokładnie 19,6 km od Dwóch Karpi, znajduje się ciekawe miejsce do odwiedzenia. Jest nim Skansen Archeologiczny Karpacka Troja. Skansen położony jest w Trzcinicy, gdzie odkryto jedną z pierwszych ufortyfikowanych osad z początku epoki brązu. Czyli osada ta liczy ponad 4000 lat!

karpacka troja skansen trzcinica podkarpackie turystyka zwiedzanie muzeum jedlicze wieża widokowa panorama historia archeologia

Na terenie Skansenu odkryto również pierwszą w Polsce osadę zakarpackiej kultury Otomani-Füzesabony, datowaną na okres 1650-1350 p.n.e. Po upadku Karpackiej Troi teren ten został zasiedlony przez Słowian, którzy wznieśli wielki gród o powierzchni 3 hektarów, otoczony monumentalnymi wałami obronnymi, nazywanymi „Wałami Królewskimi”. Te wały można jeszcze dziś zobaczyć, w niektórych miejscach osiągają nawet 10 m wysokości. Gród Słowian funkcjonował w latach 770-1030 r. n.e. Po osadnikach pozostało kilkadziesiąt tysięcy zabytków, w tym arcydzieło rzemiosła wczesnośredniowiecznego w postaci okucia pochwy miecza.

karpacka troja skansen trzcinica podkarpackie turystyka zwiedzanie muzeum jedlicze wieża widokowa panorama historia archeologia

Zwiedzając Karpacką Troję nie sposób się nudzić

Cały kompleks składa się z terenu grodziska oraz parku archeologicznego leżącego u jego podnóża. W kolejności zwiedzania, pierwszą częścią Skansenu jest park archeologiczny, gdzie można zobaczyć rekonstrukcje wioski otomańskiej z początków epoki brązu oraz wioski słowiańskiej z wczesnego średniowiecza. Do każdej chaty w tych wioskach można wejść i przenieść się w odległą przeszłość. Ciekawostkę stanowi wczesnośredniowieczna kuźnia oraz piec chlebowy. Z kolei na terenie grodziska można zobaczyć rekonstrukcje wałów obronnych (ponad 150 metrów), dwie bramy z epoki brązu i wczesnego średniowiecza, a także sześć chat, do których wnętrz można zaglądać.

Na końcu trasy zwiedzania, w najwyżej położonej części Skansenu, znajduje się platforma widokowa. Budowla składa się z sześciu kondygnacji i osiąga wysokość 44 m. Poziomy obserwacyjne dostępne dla turystów znajdują się na wysokości 19,80 m i 33,00 m. Z wieży widokowej można zobaczyć w całości Karpacką Troję oraz podziwiać piękną panoramę Beskidów, Pogórzy Karpackich i Dołów Jasielsko-Sanockich. Dla szczęśliwców, którzy trafią na odpowiednią przejrzystość powietrza, zarezerwowany jest widok na Tatry, oddalone w linii prostej o ponad 100 km.

karpacka troja skansen trzcinica podkarpackie turystyka zwiedzanie muzeum jedlicze wieża widokowa panorama historia archeologia

Integralną częścią Skansenu jest nowoczesny pawilon wystawowy z przestrzenną salą ekspozycyjną.

Skansen Archeologiczny Karpacka Troja stanowi oddział Muzeum Podkarpackiego w Krośnie. Pomysłodawcą budowy skansenu w Trzcinicy jest Jan Gancarski – dyrektor Muzeum Podkarpackiego.

Misja Karpackiej Troi:

Sprawić, aby milcząca za szkłem gablot archeologia ożyła i przemówiła do turystów zrozumiałym językiem.

Pięknie ujęte.

karpacka troja skansen trzcinica podkarpackie turystyka zwiedzanie muzeum jedlicze wieża widokowa panorama historia archeologia

Zasady zwiedzania, cennik i godziny otwarcia dostępne są na stronie Skansenu Archeologicznego Karpacka Troja

Skansen Archeologiczny Karpacka Troja
Trzcinica 646
38-207 Przysieki

K.B.